Przyjaźń

Człowiek jest obrazem Trójcy czyli Boga. To oznacza, że jest osobą społeczną. Funkcjonujemy w kontekście więzi z innymi ludźmi - tak jak więzi są nieodłączną częścią istoty samego Boga. Relacja między Ojcem, Synem u Duchem Św. Bóg powiedział, że niedobrze jest człowiekowi gdy jest sam. Kontekstem tych słów była potrzeba odpowiedniego towarzystwa dla Adama. Towarzystwa kobiety.Towarzystwa opartego na miłości i przyjaźni. I właśnie o przyjaźni chciałbym dziś mówić. Głównie na podstawie Przyp. Sal. lecz nie tylko.

Przyjaźń to gotowość do poświęceń. Bezgraniczny przykład przyjaźni znajdujemy oczywiście w Chrystusie i jego poświęceniu samego siebie za nas. Jn 15,13-15. Przyjaciel jest gotowy do poświęcenia, do umierania dla swojego ja, dla drugiej osoby. I to nie tylko w znaczeniu gotowości do śmierci, lecz życia dla innej osoby.

Jeśli chcesz odpowiedzieć na pytanie: czy jesteś dobrym przyjacielem, odpowiedz sobie najpierw: czy jesteś gotowy do poświęceń.

I nie chodzi o poświęcenie pełne smutku, lecz radosne i ochotne poświęcenie. Hbr 10,34-35.

Takim człowiekiem był z pewnością towarzysz Pawła Epafrodyt. Był gotowy służyć Pawłowi w jego potrzebach. Był nie tylko współpracownikiem, ale współbojownikiem. Szedł ramię w ramię z Pawłem będąc dla niego oddanym przyjacielem. Flp 2,25. Przyjaciel to towarzysz na każdy czas.

Przyp 17,17 – okazuje miłość (nie oznacza, że zawsze kadzi, ale oznacza, że potrafi w słowach i w czynie dawać wyraz miłości do ciebie. Przyjaźń jest przymierzem (umową, więzią).

1 Sam 18:1-4 – jak ślubowanie: broń w w.4 symbolizuje to co obrączka – znak przyjaźni. Zobaczcie więc, że zawarciu przymierza przyjaźni towarzyszyły znaki – jak chrzest, obrączka czy podpis na umowie.

Pismo wspomina na ten temat ponieważ przyjaźń była traktowana o wiele poważniej niż my ją obecnie traktujemy. Z tego względu niektórzy uważają, że więź Dawida i Jonatana nie była przyjaźnią, lecz miała homoseksualny podtekst, bo przecież przyjaciele chodzą na mecze piłki nożnej i na piwo, a nie opowiadają o rozkoszy przyjaźni:

2 Sam. 1:26

26. Żal mi ciebie, bracie mój, Jonatanie, Byłeś mi bardzo miły; Miłość twoja była mi rozkoszniejsza Niż miłość kobiety.

Okazuje się, że wg tej interpretacji nie tylko z Jonatanem łączyły Dawida podejrzane seksualnie relacje, lecz także z Saulem:

3 wersety wcześniej Dawid śpiewa: Saul i Jonatan, ukochani i przyjemni.

Relacja Dawida i Jonatana jest wzorcową relacją przyjaźni w Piśmie ponieważ ukazuje, że przyjaźń jest więzią przymierza. Niesie przywileje i odpowiedzialności: wierność, dbałość, miłość, pociecha w niedoli, szczerość, prawość...

Zobaczcie Ap. Paweł miał takich przyjaciół

Dz.Ap. 27:3

3. Następnego dnia wylądowaliśmy w Sydonie, a Juliusz, obszedłszy się z Pawłem po ludzku, pozwolił mu pójść do przyjaciół, aby się zatroszczyli o niego.

Przyjaźń to przymierze. Jeśli zerwiesz warunki przymierza, stracisz przyjaciela. Tak jak w małżeństwie: ktoś złamie przymierze (obietnicę, niszczy małżeństwo). Psalm 41:10 – przyjaciel Jezusa – o kogo chodzi?

Istnieje coś takiego jak zdrada przyjaciela. Zdradę Judasza pogłębia fakt, że był przyjacielem Jezusa.

Prawdziwe przyjaźnie rozwijają się wokół wspólnych zainteresowań. Przyjaciół łączy często cel i wartości, dążenia, pasje. Choć tu należy pamiętać, że mogą one być grzeszne i duchowo niezdrowe. Łk 23,11-12

Wspólne zainteresowania grami video, filami, samochodami, internetem są kruchymi podstawami przyjaźni. Buduj przyjaźń na czymś bardziej trwałym.

Pismo zachęca nas byśmy mieli przyjaciół w kościele. Ps 119:63.

A to dlatego, że stajemy się tacy jak ludzie z którymi obcujemy. Przyp 13:20

Ale nie każdy przyjaciel musi być chrześcijaninem. Ap. Paweł miał kilku niechrześcijańskich przyjaciół Dz. Ap. 19:31.

Koryntianie mogli być zapraszani na pogańskie uczty (1 Kor 10,27). Ale musieli uważać, by nie być stawianymi w obliczu duchowej konfrontacji. Dlatego ważne by owi niechrześcijańscy przyjaciele akceptowali Ciebie jako kogoś oddanego Bogu, a nie byli ateistycznymi ewangelistami i na co drugi spotkaniu zwalczali Twoją wiarę. Unikaj też niewierzących, którzy w oczywisty sposób łamią Boże przykazania. Przyp 28,7.

To dotyczy dorosłych oraz dzieci. Rodzice powinni wiedzieć z kim przyjaźnią się ich dzieci. Ale nie tylko wiedzieć, ale i wpływać na to. Jak? Np. zapraszając do siebie rodziny z dziećmi, które uważasz za dobrych przyjaciół dla swoich dzieci.

Przed czym Pismo ostrzega:

- przed przyjacielem gadatliwym i obmawiającym – Prz 16:28. Jeśli przyjaźnisz się z kimś kto ustawicznie obmawia innych w Twojej obecności. To prawdopodobnie obmawia również i Ciebie pod Twoją nieobecność.

Gaduła ma tendencje do ranienia ludzi i niszczenia więzi – Prz 17:9.

Oraz do wyjawiania tajemnic - Przyp. 20:19.

Uważaj jeśli chcesz związać się z człowiekiem nieopanowanym w mowie i nie powierzaj im tajemnic. Bo wkrótce przestanie to być tajemnica. Tacy ludzie często o sobie mówią: „szczerzy ludzie".

Przyp. 11:13 – jednym z kryteriów dobrego przyjaciela jest umiejętność zachowania tajemnicy. Na przyjacielu możesz polegać.

- unikaj osób, które stosują emocjonalne manipulacje i emocjonalny szantaż.

Bezdomny chce pieniądze i mówi: Nie wierzysz mi (jest obrażony gdy pytam o jego chorą mamę o której mówi, chcąc ją odwiedzić)? Mówię wprost: Nie. Abym Ci wierzył, musisz dać mi podstawy. A tych mi nie dałeś.

Emocjonalne żądania przywodzą do zguby, choć mogą być czynione w imię przyjaźni.

Kiedyś będąc w 1 klasie miałem kolegę, którego zachowanie może być tego przykładem. Znalazłem np. pudełko zapałek na ulicy i podniosłem je. Mój kolega widząc to mówił: daj mi to pudełko. Odpowiadałem. Ale ja je znalazłem. Na co on: daj mi bo nie będę Twoim kolegą.

Młodzi ludzie lubują się w tego rodzaju szantażu: „Jeśli byłbyś moim przyjacielem, zrobiłbyś to dla mnie." I potem następuje zachęta do grzechu lub zrobienia czegoś wbrew naszemu sumieniu. Odpowiedź na taki szantaż brzmi: „Jeśli byłbyś moim przyjacielem, nie namawiałbyś mnie na taką rzecz."

Wielu dorosłych zachowuje się w podobny sposób. Nie jesteś moim przyjacielem bo nie dajesz mi tego czego chcę, nie myślisz tak jak ja nt. koniecznej ilości wody podczas chrztu i kolegujesz się z ludźmi, którzy inaczej niż my się modlą. Nie chcę Cię znać.

To nie jest przyjaźń, choć takie zachowanie może mieć miejsce w IMIĘ PRZYJAŹNI. Ale nią nie jest.

- Z tym wiąże się kolejne biblijne ostrzeżenie: unikaj tzw. wakacyjnych, pozornych przyjaciół. Prawdziwy przyjaciel będzie z Tobą w najtrudniejszym dla Ciebie czasie – Prz 17,17.

Gdy zbłądzisz będzie chciał ci podać rękę zamiast odcinania się od Ciebie. Zaprosi Cię na obiad, a nie zamknie przed Tobą drzwi swojego domu. Pamiętaj, abyś sam nie opuszczał swojego przyjaciela - nawet gdy uznasz, że nie podobają Ci się jego pomysły - Przyp. Sal 27:10.

Cechą przyjaźni jest wierność i oddanie:

Przyp. 18:24 – przywiązany i wierny. Może nie zawsze brat czy siostra będą stali za Tobą murem, tak jak stoi przyjaciel.

- unikaj „przyjaciół", którzy zbliżają się do Ciebie gdy czegoś chcą lub gdy odniesiesz jakiś sukces. Często w taki sposób są budowane „przyjaźnie" wśród chłopców. Jeśli ktoś w Podstawówce dostał nowy komputer – natychmiast skupiał wokół siebie grono przemiłych kolegów, którzy chcieli na nim pograć. Dziś ludzie gromadzą się wokół ludzi wpływowych, bogatych, elokwentnych. Przyp 19,4.

Jezus mówił na ten temat: Łk 16,9 – mamona

Musimy pamiętać jednak o zagrożeniach. Jeśli zdobywamy przyjaciół mamoną pamiętajmy, że możesz otoczyć się pochlebcami – Prz 19, 6-7.

Bądź człowiekiem jakim Biblia mówi abyś był, a zjednasz sobie prawdziwych przyjaciół.

Przyp 18:21– zyskiwać przyjaciół językiem

Szukasz kogoś takiego. Dla siebie i dzieci: Prz 22:11

- unikaj ludzi nieszczerych – Przyp 27,6

Czasami słowa przyjaciela będą Cię bolały, jednak nie chce Cię zranić. Jeśli dzieje się z Tobą źle, przyjaciel nie poklepie Cię po ramieniu i powie: Good Job! Ale czasami będzie musiał kopnąć Cię w tylną część ciała i napomnieć. Podobnie jak ojciec dający klapsy synowi. Nie chce go skrzywdzić lecz pomóc chodzić Bożymi ścieżkami.

Czasami ludzie wolą pocałunki nawet nieszczere od szczerych prawdziwych słów napomnienia od przyjaciół. Przyjaciel to trochę taki Anioł który troszczy się o Ciebie byś nie zbłądził. Przyjaciel niesie dobrą radę Przyp 27, 9.

Stąd szukajmy mądrych przyjaciół. Takich, którzy będą w stanie wskazać nam właściwą drogę gdy upadniemy. Dobry przyjaciel popycha i motywuje.

Można powiedzieć, że Jan Chrzciciel był przyjacielem Chrystusa.

Jan 3:29 – przyjaciel cieszy się naszą radością, a nie myśli: „mnie się nie powiodło a jemu – tak. Musi go spotkać to co i mnie – by mnie zrozumiał."

Pomyśl np. jak możesz przyjacielowi okazać to że go lubisz?

Kiedy napisałeś do niego?

Kiedy go pochwaliłeś za coś co zrobił?

Czy widać to w twoim zachowaniu, że cenisz z nim przyjaźń?

Czy dajesz prezenty przyjacielowi?

Dla niezamężnych osób przyjaźń jest również testem i przygotowaniem dla małżeństwa. Pielęgnując przyjaźń uczysz się w ten sposób znaczenia słów: zaufanie, towarzystwo, poświęcenie, wierność. Jeśli nie znasz znaczenia przyjaźni – nie będziesz dobrym mężem i żoną. Stąd tak ważne byś uczył się być dobrym przyjacielem. To nie zawsze przychodzi naturalnie.

Przyjaciele to niezmiernie ważna część naszego życia.

Ale jeszcze ważniejsze jest by każdy z nas miał Boga za przyjaciela.

Zobaczmy co Pismo mówi o przyjaźni z Bogiem

Pismo Nazywa przyjacielem Boga Abrahama (Jk 2,23) oraz ludzi szczerych (Przyp. 3:32)

Cechą prawdziwego przyjaciela Chrystusa jest posłuszeństwo Jemu.

Jan 15:14 (kto powie: „sprzeciw! To nie jest przyjaźń"). My chcemy na partnerskich zasadach. Nie na jakiś warunkach! Zobaczcie jednak, że każda więź oprócz tego, że opiera się na wierze, zaufaniu, niesie ze sobą odpowiedzialności, warunki (pomyślcie o więzi małżeństwie).

Tak samo jest z więzią z Bogiem. Warunkiem trwania w niej jest nasza wierność wyrażana w posłuszeństwie.

Jezus nazywa nas przyjaciółmi bo przyjaciele mówią sobie szczerze, oznajmiają sobie prawdę: taki jest Jezus. Nie ukrył przed nami swojej woli, ale ją objawił.

Inny rodzaj przyjaźni:

Jk 4:4 – możesz się przyjaźnić ze światem albo z Bogiem. Jakub mówi, że nie można tego pogodzić. Przyjaźń ze światem to hołubienie wartościom, świata, to przejmowanie jego zasad i nawyków.

Przyjaźń jest nieodzowna w naszym życiu. Zawsze angażujesz się w przyjacielską więź: i jest to więź z Bogiem, albo ze światem. Ale zawsze jest to przyjaźń. Albo nawiążesz ją z Bogiem poprzez wiarę, albo ze światem poprzez pożądliwość.

Niektórzy chcą być cool i się ze wszystkimi przyjaźnić. Z Jezusem, Kryszną, Kubą Wojewódzkim, MTV, Jurkiem Owsiakiem, Allahem. Lub ze wszystkimi ludźmi których spotykają. Istotą przyjaciół jest to, że ma się ich niewielu. Myślę, że możesz mieć co najwyżej kilku.

Nie na darmo Jezus wybrał 12 którym mógł poświęcić czas, a tych 12 jeszcze 3 z którymi spędzał najwięcej czasu (Jan, Jakub, Piotr).

Pamiętaj. Masz wpływ z kim się przyjaźnisz. Dlatego starannie wybieraj przyjaciół.

I pamiętaj, ludzie mogą być zawodni, Bóg nie. Job 16:20

Ufaj Bogu pośród trosk. I walcz o tych, których Bóg dał Ci jako przyjaciół. Jak Jezus walczył i walczy w modlitwach o nas – Swoich przyjaciół.