• formalne wyrażenie organicznej jedności Kościoła Jezusa Chrystusa; 
• wspieranie zborów w następujących dziedzinach: 
  • dyscyplinie duchowej, 
  • rozpoznaniu i kształceniu starszych zborów, 
  • zakładaniu nowych zborów, 
  • służbie miłosierdzia;
• reprezentowanie skonfederowanych zborów w kontaktach z innymi władzami.

• suwerenność trójjedynego Boga w dziele stworzenia, opatrzności i zbawienia, 
• bezbłędność i historyczność Pisma św., które jest Słowem Bożym, 
• organiczną jedność Starego i Nowego Testamentu, 
• przymierzowy charakter więzi między Bogiem i Jego ludem, 
• zamknięcie objawienia szczególnego wraz z zakończeniem tworzenia kanonu Pisma św., 
• obecność Królestwa Chrystusa na Ziemi, 
• Prawo Boże jako podstawę wszelkiej praworządności, 
• nabożeństwo Dnia Pańskiego jako schemat i źródło mocy do przemiany świata na chwałę trójjedynego Boga.

• sola scriptura – tota scriptura (jedynie Pismo – całe Pismo): Pismo Święte – całe i niepodzielne – jako spisane Słowo Boże jest najwyższym autorytetem, jedyną pewną i wystarczalną normą wiary i postępowania oraz podstawą wszelkiego poznania,
• sola gratia (jedynie łaska): zniewolony grzechem człowiek może dostąpić zbawienia jedynie z łaski objawionej przez Ojca w Jezusie Chrystusie i udzielanej przez Ducha Świętego, 
• sola fide (jedynie wiara): Bóg usprawiedliwia grzeszników jedynie przez wiarę czynną w miłości, 
• soli Deo gloria (jedynie Bogu chwała): celem i sensem ludzkiego życia jest oddawanie czci i chwały jedynemu Bogu – Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu, 
• ecclesia reformata et semper reformanda (Kościół reformowany i stale się reformujący): Kościół zobowiązany jest ustawiczne poddawać się osądowi Słowa Bożego, oczyszczać się z niebiblijnych poglądów i praktyk, reformować swoje instytucje i zwyczaje, tak aby mógł coraz wierniej i skuteczniej realizować swoje święte powołanie.

• Apostolskie Wyznanie Wiary, 
• Nicejskie Wyznanie Wiary, 
• Decyzję Soboru Chalcedońskiego, 
• oraz przynajmniej jedno z historycznych reformowanych wyznań wiary.

1. Zbory skonfederowane działają jako niezależne związki wyznaniowe lub też w innej formie prawnej stosownie do indywidualnych okoliczności. Statuty i inne dokumenty określające strukturę wewnętrzną zborów nie podlegają kontroli Konfederacji za wyjątkiem zapisów stanowiących realizację zobowiązań wynikających z członkostwa w Konfederacji.

2. Jakakolwiek ingerencja w wewnętrzne sprawy zboru jest dopuszczalna jedynie w wypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszej Konstytucji.

3. Konfederacja nie posiada żadnych kompetencji w zakresie regulowania spraw majątkowych zborów skonfederowanych.

1. Konfederacja ma charakter służebny i pomocniczy (subsydiarny) wobec zborów skonfederowanych. 

2. Konfederacja posiada jedynie takie kompetencje wobec zborów skonfederowanych, jakie wyraźnie nadaje jej niniejsza Konstytucja. 

3. Konfederacja nie gromadzi majątku, nie zatrudnia pracowników i nie tworzy stałych komisji, ani sekretariatów.

1. Zbory skonfederowane uznają wzajemnie wszystkich swoich ordynowanych Starszych i diakonów.

2. Członek któregokolwiek ze skonfederowanych zborów musi zostać przyjęty przez każdy inny zbór niezależnie od istniejących między nimi różnic. W trakcie przenoszenia członkostwa między zborami Konfederacji różnice w takich kwestiach jak: członkostwo, chrzest dzieci, komunia dzieci, muszą być traktowane z duszpasterskim wyczuciem. Zbór przyjmujący nowych członków nie musi zaadoptować ich odmiennych praktyk, lecz powinien uczynić wszystko, co w jego mocy, by przyjąć ich z otwartością.

3. Zbory skonfederowane uznają wzajemnie swoje decyzje w zakresie dyscypliny kościelnej i zobowiązują się nie przyjmować osób wyłączonych z innych zborów. Jeżeli Starsi jednego ze zborów nie zgadzają się z rozstrzygnięciem podjętym przez Starszych innego zboru, zobowiązani są dążyć do wyjaśnienia sprawy w duchu miłości i łagodności bezpośrednio z zainteresowanymi, a w razie potrzeby na spotkaniu Prezbiterium.

1. Każdy zbór zobowiązany jest uznać i stosować zasadę wielości Starszych (Dz. 14:23; 20:17; Jk. 5:14). 

2. Starszym zboru jest mężczyzna spełniający biblijne kryteria (1 Tm. 3:1-7; Tyt. 1:6-9), ordynowany i sprawujący urząd w zborze. 

3. Zbory nie posiadające więcej niż jednego starszego muszą pozostawać pod nadzorem innego zboru Konfederacji. 

4. Niektóre zbory Konfederacji wyróżniają między Starszymi tych, którzy w szczególny sposób angażują się w służbę Słowa (1 Tm. 5:17) i nazywani są Starszymi Nauczającymi, pastorami lub kaznodziejami, oraz tych, którzy nazywani są Starszymi Zarządzającymi. Każdy zbór podejmuje w tej kwestii decyzję zgodnie z własnymi zwyczajami, również w odniesieniu do praktycznego wyróżnienia tych dwu urzędów lub funkcji.

1. Zbory skonfederowane zobowiązują się przedstawiać kandydatów na urząd Starszego Nauczającego Prezbiterium, przed którym kandydaci składać będą egzamin. Egzamin obejmować będzie takie dziedziny jak: postawa i zachowanie kandydata oraz znajomość Pisma św. i doktryny. 

2. Po odbytym egzaminie Prezbiterium udziela rekomendacji lub odradza ordynację kandydata. Zbór może nie zastosować się do decyzji Prezbiterium. W takim przypadku Prezbiterium może wszcząć proces wykluczenia zboru z Konfederacji.

A) koordynacja współpracy między zborami skonfederowanymi,

 

B) podejmowanie wszelkich decyzji w zakresie działań i inicjatyw realizowanych w imieniu Konfederacji,

 

C) wydawanie oświadczeń i deklaracji w imieniu Konfederacji,

 

D) rozstrzyganie sporów pomiędzy zborami skonfederowanymi oraz sporów pomiędzy Starszymi lub z udziałem Starszych, jeżeli sporów tych nie można rozstrzygnąć wewnątrz zboru,

 

E) rozstrzyganie spraw dotyczących oskarżeń wniesionych przez co najmniej dwóch członków zboru przeciwko jego Starszym o popieranie lub tolerowanie poważnych odstępstw od doktryn zawartych w księgach wyznaniowych zboru lub od zasad postępowania określonych przez statut zboru oraz o poważne uchybienia w postawie lub zachowaniu.

 

F) rozstrzyganie innych spraw przedkładanych przez zbory,

 

G) przeprowadzanie egzaminu oraz udzielanie lub odmowa rekomendacji kandydatowi na urząd Starszego.

1. Prezbiterium podejmuje uchwały w obecności co najmniej 2/3 delegatów.

2. Prezbiterium dąży do podejmowania decyzji jednomyślnie. W braku jednomyślności podejmuje uchwałę większością głosów w jawnym głosowaniu.

1. Prezbiterium wybiera spośród zebranych delegatów przewodniczącego i jego zastępcę oraz sekretarza, którzy razem tworzą Prezydium.

 

2. Na wypadek nieobecności przewodniczącego lub ustąpienia przez niego z urzędu przed końcem kadencji jego funkcję przejmuje zastępca.

 

3. Kadencja przewodniczącego, jego zastępcy i sekretarza wynosi trzy lata. Nie można piastować urzędu przewodniczącego przez dwie kolejne kadencje.

 

4. Przed końcem kadencji przewodniczący może zrezygnować z urzędu lub zostać odwołanym przez Prezbiterium większością 3/4 głosów.

 

5. Przewodniczący, jego zastępca i sekretarz muszą być urzędującymi Starszymi Nauczającymi. Jeśli w czasie trwania kadencji któryś z nich przestanie piastować urząd starszego, musi ustąpić z funkcji.

1. Spotkania Prezbiterium odbywają się co najmniej raz na pół roku. Podczas spotkania delegaci ustalają termin kolejnego spotkania.

 

2. Zbory mogą zgłaszać punkty do dyskusji najwyżej na trzy tygodnie przed planowanym terminem spotkania.

 

3. Plan spotkania musi zostać podany do wiadomości zborów co najmniej na dwa tygodnie przed terminem spotkania.

 

4. Na pisemną prośbę połowy skonfederowanych zborów przewodniczący zwołuje nadzwyczajne spotkanie nie później niż w ciągu jednego miesiąca od dnia wniesienia prośby.

1. Propozycje zmian mogą złożyć delegaci zboru skonfederowanego podczas spotkania Prezbiterium. Jeżeli na spotkaniu reprezentowane są wszystkie zbory skonfederowane a projekt zmian zyska jednomyślną akceptację wszystkich delegatów, zmiana wchodzi w życie z dniem podjęcia uchwały.

 

2. Jeżeli projekt zmian zyska jednomyślną akceptację wszystkich obecnych na spotkaniu delegatów, przewodniczący w imieniu Prezbiterium występuje na piśmie do zboru, którego delegaci nie brali udziału w spotkaniu o ustosunkowanie się do proponowanych zmian. Jeżeli wszystkie zbory, których delegaci nie brali udziału w spotkaniu opowiedzą się za dokonaniem zmian, Przewodniczący stwierdza dokonanie zmian i powiadamia o tym fakcie wszystkie zbory skonfederowane. Zmiana wchodzi w życie z początkiem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano w/w powiadomień.

 

3. W braku jednomyślności podczas kolejnego zwyczajnego spotkania Prezbiterium przeprowadza się debatę nad proponowanymi zmianami. Jeżeli w toku debaty zostanie osiągnięta jednomyślność a na spotkaniu reprezentowane są wszystkie zbory skonfederowane lub też wszystkie zbory, których delegaci nie biorą udziału w spotkaniu opowiedziały się uprzednio za dokonaniem zmian, zmiana wchodzi w życie z dniem podjęcia uchwały.

 

4. Jeżeli w toku debaty nie zostanie osiągnięta jednomyślność podczas kolejnego zwyczajnego spotkania Prezbiterium przeprowadza się głosowanie. Zmiana wchodzi w życie jeżeli za jej dokonaniem opowie się 2/3 obecnych na spotkaniu delegatów.

 

5. Projekt zmian, który nie uzyskał wymaganej większości nie może być ponownie przedstawiony Prezbiterium przed upływem roku od dnia głosowania.

• Zobowiązujemy się staczać dobry bój wiary, uchwycić się żywota wiecznego, do którego też zostaliśmy powołani i składać dobre świadectwo wobec wielu świadków.
• Szczerze przyjęliśmy Księgi Wyznaniowe Konfederacji i akceptujemy ich stwierdzenia w pełnym posłuszeństwie Słowu Bożemu, które jest jedyną niezłomną normą wiary i postępowania. 
• Zobowiązujemy się mieć pieczę o samych siebie i o całą trzodę, wśród której nas Duch Święty ustanowił biskupami, aby paść zbór Pański, nabyty własną Jego krwią. 
• Ślubujemy pozostałym zborom Konfederacji zachować pokój i jedność Ducha, modlić się za nie, pocieszać je, zachęcać, napominać i współpracować z nimi w zgodzie z Konstytucją Konfederacji i w pełnym oddaniu Słowu Bożemu.