Dlaczego kościoły protestanckie nie wierzą w istnienie czyśćca?

Jestem Marek. Mam pytanie. Dlaczego kościoły protestanckie nie wierzą w istnienie czyśćca czyli oczyszczenia się tych ludzi, którzy mieli zbyt słabą wiarę aby się bezpośrednio zbawić. Oto wykażę z Biblii że brak miłosierdzia czyli wybaczenia względem bliźniego tamuje nam drogę do Nieba Jezusa. Mat. 5.23-26 Mat. 18.21-35 Łuk.12.43-48 Łuk.12.58-59 . Pogódź się rychło z przeciwnikiem swoim póki jesteś z nim w drodze aby cię przeciwnik nie podał sędziemu, a sędzia słudze i zostałbyś wtrącony do WIĘZIENIA. Zaprawdę powiadam ci nie wyjdziesz stamtąd aż oddasz ostatni grosz. Mat.18.35 Tak i Ojciec mój niebieski uczyni wam jeśli nie odpuścicie z serca każdy bratu swemu.


Marku,

Kościoły protestanckie łączy postawa szukania w Piśmie Św. decydujących i wiążących rozstrzygnięć wszelkich kontrowerji i dysput teologicznych. Z tego powodu reformatorzy zakwestionowali katolicką naukę na temat czyśćca, która nie znajduje potwierdzenia w Piśmie Św. i jest dogmatem uchwalonym przez kościół rzymskokatolicki w VI w. za czasów papieża Grzegorza I. Wersety, które przywołujesz są ewidentnym przykładem podporządkowania ich obowiązującej doktrynie, co nie ma nic wspólnego z ich solidną biblijną ezgegezą. Żaden z fragmentów o których piszesz nie mówi o czyśćcu. Raczej przypomina to żonglowanie fragmentami Pisma, by udowodnić gotową tezę z którą przychodzisz.

Protestanckie kościoły nie wierzą w istnienie czyśćca mimo naturalnego ludzkiego pragnienia szukania drogi "pośrodku". Protestanci nie wierzą w czyściec z następujaych powodów:

1. Doktryna czyśćca jest nieobecna w Piśmie Św. Biblia najzwyczajniej milczy na ten ten temat.

2. Doktryna czyśćca przeczy biblijnemu nauczaniu na temat istnienia dwóch miejsc pobytu dusz po śmierci - nieba (raju) i piekła. Mat. 7:13-14: "13. Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem szeroka jest brama i przestronna droga, która wiedzie na zatracenie, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. 14. A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują. (zob. też Łk 16:19-31, Jn 3:36, Ap.19).

3. Doktryna czyśćca zaprzecza wystarczalności odkupieńczej ofiary Chrystusa. Pismo Św. naucza, że Chrystus cierpiał za grzechy tych, którzy w Niego wierzą (Dz.Ap. 20:28; 1 Pt 2:21, 3:18). Sprawidliwy gniew Boży zamiast na nas - spadł na Bożego Syna. Jedyną podstawą mojego (i każdego wierzącego człowieka) zbawienia jest fakt, że Chrystus za mnie umarł (Rzym 14:15). Nie muszę już cierpieć za moje grzechy w "ogniu" ("poczekalni do nieba") gdzie rzekomo dokonuje się oczyszczenie. Wiara w to, że ktokolwiek musi wycierpieć ograniczone w czasie męki w czyśćcu gdzie dokonuje się jego oczyszczenie - uwłacza wystarczalności ofiary Chrystusowej. Nie ma innej przeczyny zbawienia jak ta, że Chrystus umarł w moje miejsce. Pismo Św. uczy, że ci, któzy zaufali Chrystusowi mają zdjęty z siebie ciężar win (każdego grzechu) tak iż Bóg daje każdemu chrześcijaninowi obietnicę wiecznego zbawienia natychmiast po śmierci (Jn 5:24; Ef 2:8-9, 1 Jn 5:12-13). Ci zaś, którzy nie złożyli swoich grzechów przed Chrystusowy krzyż sami będą ponoisli ich konsekwencjie w wieczności. Ci, którzy nie wierzą Synowi - będą na wieki ścierali sie z Bożym gniewem (Jn 3:36, 2 Tes 1:8, Ap 19:1-3). Dlatego kościół powinein bardzo powąznie potraktować słowa Wielkiego Posłannictwa i wezwanie do niesienia Dobrej Nowiny o tym, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie ocalił miliony dusz od ponoszenia po śmierci konsekwencji własnych grzechów. Jeśli Chrystus wziął moje grzechy nie siebie i umarł za każdy mój grzech (Kol 2:13) to odpowiedz: za które grzechy mam jeszcze iść do czyśćca?

Kol. 2:13

13. I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy;

Hebr. 7:25

25. Dlatego też może zbawić na zawsze tych, którzy przez niego przystępują do Boga, bo żyje zawsze, aby się wstawiać za nimi.

Hebr. 10:14

14. Albowiem jedną ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi tych, którzy są uświęceni.