Chrzest, wieczerza, liturgia i pastorzy

Może opowiem troszkę o sobie, mam 23 lata i obecnie nie należę do żadnego kościoła, zboru, parafii.

Urodziłem się i wychowałem w rzymsko-katolickiej rodzinie, byłem bardzo pobożnym chłopcem odczuwałem powołanie by zostać księdzem. W wieku 17 lat zetknąłem się z kościołami zielonoświątkowymi takimi jak Spichlerz, \"Woda Życia\", \"Miecz Ducha\" itd. przyjąłem u nich chrzest. Byłem karmiony ich "teologią" osiąganiem sukcesu itd. przesiąknąłem tym do reszty :( jednak w międzyczasie zacząłem zauważać wiele błędów w nauczaniu, niekonsekwencji. W sercu zawsze tęskniłem za liturgią, za porządkiem w nabożeństwie. Stąd mam kilka pytań:

1. Czy chrzest przyjęty w wieku świadomym nie był zaprzeczeniem chrztu który przyjąłem jako dziecko?

2. Czy każdy człowiek (wierzący, mający odpowiednie przymioty duchowe) może prowadzić uroczystość wieczerzy Pańskiej?

3. Mam też kilka pytań na temat waszego kościoła, jak wyglądają nabożeństwa? Kto może zostać duchownym?

Serdecznie pozdrawiam i proszę o odpowiedzi na postawione pytania.


Dziękuję za maila. Cieszę się, ze Bóg prowadzi Cię ku dojrzałości. Kwestie, które poruszyłeś są bardzo istotne!

Zetknąłem się z kościołami z W-wy i Kalisza, które wymieniłeś. Znam stamtąd kilka osób i wiem coś na temat modelu duchowości lansowanego w tych wspólnotach. Możesz tylko dziękować Bogu, że uchronił Cię od nich i dał Ci wrażliwe na Jego Słowo uszy i oczy.


Zadałeś 4 pytania. Pozwól, że krotko odniosę się do każdego z nich po kolei:


1. Czy chrzest przyjęty w wieku świadomym nie był zaprzeczeniem chrztu który przyjąłem jako dziecko?

W pewnym sensie tak. Ja również ochrzciłem się jako 'dorosły' w kościele baptystów - uznając w ten sposób mój niemowlęcy chrzest za nieważny.

Patrząc na to z perspektywy czasu uważam, ze był to błąd. Oczywiście ową decyzję podejmowałem w szczerości wierząc, że Bóg oczekuje od każdego chrześcijanina świadomej decyzji jeśli chodzi o chrzest. Nie postrzegam tego w kategoriach grzechu ile niedojrzałych decyzji podjętych na pewnym etapie mojego życia.

Biblia uczy o jednym chrzcie - nawet jeśli był to chrzest udzielany w kościele rzymskokatolickim. Chrztu nie wolno powtarzać - o ile był udzielany w imię Ojca, Syna i Ducha Św. w kościele, który wyznaje Trójjedynego Boga. Więcej na ten temat znajdziesz w art. Ważność rzymskokatolickiego chrztu - http://www.gdansk.reformacja.pl/pliki//Waznosc_chrztu_katolickiego.doc


2. Czy każdy człowiek (wierzący, mający odpowiednie przymioty duchowe) może prowadzić uroczystość wieczerzy Pańskiej?

Nie. Wieczerza Pańska to spotkanie Chrystusa z Jego Ludem. Osoba prowadząca WP czyni to w imieniu Chrystusa - błogosławiąc, następnie łamiąc i rozdając chleb (potem zaś wino). Dlatego nie powinna to być np. kobieta lub mężczyzna, który nie jest starszym zboru. Generalnie pastorzy w kontekście nabożeństwa reprezentują Chrystusa przekazując Jego Słowo i w Jego imieniu roznosząc Wieczerzę, karmiąc Lud Bozy duchowym pokarmem i napojem (chlebem i winem).

Oczywiście są wyjątkowe sytuacje kiedy kościół upoważnia do sprawowania WP mężczyzn nie będących starszymi (lub kobiety). Jednak traktowałbym to jako wyjątek (np. pod nieobecność pastora), a nie zasadę.


3. Mam tez kilka pytań na temat waszego kościoła, jak wyglądają nabożeństwa?

Pobożnie :-) Nacisk kładziemy na fakt, ze nabożeństwo jest dialogiem Boga z kościołem. Bóg mówi, my odpowiadamy. Stąd nabożeństwo musi być dynamiczne, głośne i radosne. Przy tym jednak dostojne - wiedząc jakiemu Bogu służymy. W liturgię włączamy się wszyscy jednomyślnie - stad mamy modlitwy odmawiane wspólnie (są też indywidualne), responsoryjne czytanie Psalmów, modlitwę Pańska czy Apostolskie Credo. Niebiblijny indywidualizm, rozpowszechniony w ewangelicznym chrześcijaństwie jest często niszczący dla kościoła.


4. Kto może zostać duchownym?

Mężczyzna, którego powoła Bóg. Kryterium poprzez które kościół ma to rozpoznać sa:

- charakter kandydata

- doktryna w którą wierzy

Po tym jak kościół zgłasza do Prezbiterium naszej konfederacji kandydata rozpoczyna się proces ordynacyjny.

Należy przejść przez egzamin ustny i pisemny (2 prace). Następnie Komisja Prezbiterium oglasza czy kandydat spełnił niezbędne wymagania i przeszedł pomyślnie przez części egzaminacyjne. Więcej o tym możesz przeczytać w archiwum "Porozmawiaj o wierze".


Mam nadzieje, ze to będzie pomocne. Daj znać w razie dalszych pytań. Pozdrawiam, Pastor Paweł Bartosik